Αρθρογραφία
Και ενώ ο πονοκέφαλος από τη χθεσινή Δευτέρα και τα νεύρα δεν έχουν φύγει καλά-καλά, ήρθε ο γλυκός ήχος από το ξυπνητήρι για να με εκνευρίσει ακόμη περισσότερο. Αν και πλέον, όσοι ξυπνάνε τέτοια ώρα σημαίνει ότι έχουν ακόμη δουλειά και πρέπει να είναι και χαρούμενοι ( ή να μην μπορούν να κοιμηθούν από τα χρέη).
Και τώρα τι; Αν και μάλλον βιάζομαι, γιατί απ' ότι φαίνεται θα δώσει και δεύτερη παράσταση το τσίρκο. Όσο για τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου, όλοι ξέρουμε ποιοι έσυραν από τα μαλλιά τις γιαγιάδες τους και έβγαλαν επιτέλους της γυναίκες τους από την κουζίνα (ίσως να τους έβγαλαν και για λίγο τις αλυσίδες) προκειμένου να ψηφίσουν την «ένδοξη» παράταξη τους και εντέλει να μπουν με τους υπόλοιπους άχρηστους στη Βουλή.
Φάγαμε και τον οβελία, το κοκορέτσι και τα υπόλοιπα γιορτινά εδέσματα (μία εβδομάδα μου πήρε να χωνέψω εξ ου και η απουσία της περασμένης Τρίτης), αλλά ελπίζω να αφήσατε χώρο, γιατί η 6η Μαίου είναι κοντά και θα φάμε πάλι ψέματα και υποσχέσεις με το τσουβάλι.
Από ότι έχω καταλάβει, έχουμε "εξελιχθεί" πλέον ως είδος. Οι συμβατικές αξίες και τα ηθικά πρότυπα έχουν χαθεί προ πολλού και έννοιες όπως οικογένεια - φιλία - αγάπη είναι το λιγότερο παρεξηγημένες και δεν μας κάνουν πια εντύπωση.
Έπρεπε να φτάσει Τρίτη για να φύγει κάπως το hangover από την περασμένη εβδομάδα. Και ενώ τα ξύδια ήταν πολλά και η δουλειά σε λογικά επίπεδα, αναρωτιόμουν καθώς έσερνα το πτώμα μου μέχρι το γραφείο την Δευτέρα το πρωί, γιατί το κάνουμε αυτό στον εαυτό μας; Γιατί η εβδομάδα πρέπει να ξεκινάει το πρωί της ακατονόμαστης μέρας και όχι το απόγευμα;
Απογοητευτικά λίγες μούντζες έπεσαν στην παρέλαση τελικά... Ούτε οπωροκηπευτικά (ούτε οι αγαπημένες μας πατάτες) ούτε τίποτα. Άντε και ένα σχολείο άλλαξε πορεία για να αποφύγει τους επισήμους, αντί να αλλάξουν αυτοί πορεία και από την εξέδρα να πάνε προς Συρία μεριά που άκουσα ότι χρησιμοποιούν ανθρώπινες ασπίδες.
Τελικά δεν μπορώ να αποφασίσω ποιο ήταν το χειρότερο χθες. Το τηλεφώνημα για δουλειά, που κανονικά χρειάζεται μία ολόκληρη μέρα για να τελειώσει, πέντε λεπτά πριν φύγεις και πεις «Ουφ έφυγε η Δευτέρα» ή το να μαθαίνεις ότι υπάρχουν 2.500 άτομα(αναφέρομαι μόνο στον εξωτικό Βόλο) που πήγαν και ψήφισαν την Κυριακή για την ανάδειξη του Ελ. Βεν.;